Zambiya eş izni

İzin bir Zambiya vatandaşının, statü belgesi olan yerleşik kişinin veya oturma izni sahibinin eşine verilir. Çalışma veya yatırımcı izni sahiplerinin eşleri ise varyasyonla o izne eklenir.

Göç ve Sınır Dışı Etme Kanunu'nun 23. maddesi başlangıçta vatandaşların ve yerleşik kişilerin eşlerini kapsıyordu; 2016 değişikliğiyle oturma izni sahiplerinin eşleri de eklendi. Bir Zambiya vatandaşıyla evli Türk vatandaşı ülkeye vizesiz girebilir ve izne eServices portalı üzerinden başvurabilir. Evlilik belgesi Türkiye'de düzenlendiyse onaylı kopyası eklenir; sistem belgelerin taranmış kopyalarını kabul eder.

Başvuranın Göç Genel Müdürü'ne dilekçesi, eşin başvuruyu destekleyen onay yazısı, eşin statüsünün kanıtı, onaylı evlilik belgesi, son Zambiya giriş damgalı onaylı pasaport kopyası, fotoğraf, geçim kanıtı ve ücret.

2024 ücret tablosunda düzenleme 3.000 ZMW, yenileme 6.000 ZMW, kayıp nüshası veya varyasyon 3.000 ZMW, yeni pasaportun izne işlenmesi 2.000 ZMW'dir. Kartla ödemede yaklaşık yüzde bir, mobil parayla ödemede yaklaşık yüzde yarım idari ücret eklenir.

En az beş yıl eş izni taşıyan kişi Zambiya'da kalıcı oturum sağlayan oturma iznine başvurabilir.

Yenileme için dilekçe, eşten yeni bir onay yazısı ve 2024 tablosunda 6.000 ZMW olan ücret gerekir.

Çalışma veya yatırımcı izni olan yabancıların eşlerine eş izni verilmez; eş, varyasyonla ana izne eklenir. Özel sektör tablosunda bu işlem çalışma izninde 4.000 ZMW, yatırımcı izninde 8.000 ZMW'dir.

Eş izni çalışma hakkı vermez. İzin sahibi ancak işverenin ayrıca başvurduğu bir çalışma izni çıktıktan sonra çalışabilir. Genel Müdür, izin sahibi kanunu veya izin şartlarını ihlal ederse, izni gerçeğe aykırı beyanla aldıysa, kendisini ve bakmakla yükümlü olduklarını geçindiremeyip devlete yük olursa ya da kamu düzenini tehlikeye atması muhtemelse izni iptal edebilir. Başvuruda geçim kanıtının istenmesinin bir nedeni de budur.

Göç ve Sınır Dışı Etme Kanunu'nun 10. maddesine göre, aleyhinize karar veren göç memuru gerekçeyi bildirmek ve görüşünüzü sunmanız için en az 48 saat tanımak zorundadır; memur bu görüşe 14 gün içinde yanıt verir. Bu karara karşı 48 saat içinde İçişleri Bakanı'na itiraz edebilirsiniz; Bakan, Göç Genel Müdürü'nün görüşünü aldıktan sonra kararı on gün içinde kaldırabilir veya değiştirebilir. Bakanın kararına karşı mahkemeye başvuru da 48 saat içinde yapılmalıdır; itiraz edilmeyen karar kesinleşir.